Ποιος είναι ο εχθρός ;
20-Nov-09
Ποιος είναι ο εχθρός ;
του Νίκου Κοσσυφίδη
Έχουν περάσει περίπου 4 μήνες από τη ψήφιση του νομοσχεδίου περί “Ταυτοποίησης των κατόχων και χρηστών εξοπλισμού και υπηρεσιών κινητής τηλεφωνίας” κι επειδή φαίνεται πως παρά τις επιφυλάξεις που είχαν εκφραστεί το θέμα ξεχάστηκε, είναι σκόπιμο να δούμε λίγο αναλυτικότερα γιατί τέτοια μέτρα είναι στη λάθος κατεύθυνση σε μια προσπάθεια ενημέρωσης και ευαισθητοποίησης του κοινού και των πολιτικών. Ας μη ξεχνάμε ότι δεν είναι η πρώτη φορά που προωθούνται μέτρα μαζικής παρακολούθησης, ήδη στην Ευρώπη ισχύει για παράδειγμα το μέτρο της διατήρησης δεδομένων κίνησης αλλά και η Συνθήκη Prum, που προβλέπει μεταξύ άλλων “ανταλλαγή προσωπικών και μη δεδομένων” μεταξύ των κρατών μελών και κοινές βάσεις στοιχείων (συμπεριλαμβανομένων των αναλύσεων DNA), δράσεις τις οποίες είχε στηρίξει και η Ελληνική κυβέρνηση. Φαίνονται ξεκάθαρα πλέον οι πολιτικές κατευθύνσεις που κυριαρχούν τα τελευταία χρόνια και πρέπει να μας προβληματίσουν ιδιαίτερα, χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι το Stockholm programme (περισσότερες πληροφορίες εδώ και εδώ) που αναμένεται να έρθει σύντομα στο προσκήνιο.
Στη τεχνική ανάλυση που ακολουθεί επιχειρούμε να παρουσιάσουμε με εκλαϊκευμένο τρόπο τις αδυναμίες των διαφόρων μεθόδων παρακολούθησης και τα σημεία που χρειάζονται ιδιαίτερη προσοχή. Ελπίζουμε να αποτελέσει έναυσμα για προβληματισμό και να αποβεί χρήσιμη ως σημείο αναφοράς και για μελλοντικές κινητοποιήσεις σε αντίστοιχα θέματα. Ξεκινάμε απ’ τα κινητά τηλέφωνα που είναι και το κυρίως αντικείμενο του νόμου και κατόπιν θα επεκταθούμε και στα υπόλοιπα μέτρα παρακολούθησης που έχουν προταθεί ή εφαρμοστεί διαχρονικά.